Jak chronić siebie i podopiecznych przed skutkami upałów

Osoby powyżej 65. roku życia są bardziej narażone na problemy zdrowotne związane z upałami. Organizm starszych osób nie umie już tak dobrze przystosować się do nagłych skoków temperatury. Przegrzanie organizmu powoduje nie tylko uczucie dyskomfortu, ale jest też bardzo niebezpieczne dla zdrowia, a czasem nawet życia. W grupie ryzyka znajdują się szczególnie osoby z chorobami przewlekłymi. 

Długie przebywanie na słońcu może powodować zawroty i bóle głowy, zmęczenie, zaczerwienienie skóry. W poważniejszych przypadkach dochodzi wówczas do udaru cieplnego. Osoba po przebytym udarze czuje się wyczerpana, zdezorientowana i może odczuwać skurcze mięśni. Inne objawy to przyspieszony rytm serca, nudności, wymioty, dreszcze. Niestety często dochodzi również do utraty przytomności, a w przypadku braku szybkiej reakcji i pomocy może dojść do stopniowej niewydolności narządów wewnętrznych. 

Ochrona przed upałem jest konieczna w każdym wieku. Oto kilka wskazówek, jak chronić siebie i podopiecznych przed skutkami upałów.

Dużo pij – postaw na wodę

Zadbaj o odpowiednie nawodnienie podczas upałów. Zaleca się picie 2-3 litrów napojów i głównie powinna być to woda. Osoby starsze w czasie gorących dni mogą częściej czuć pragnienie. Aby utrzymać odpowiedni poziom nawodnienia, zaleca się noszenie przy sobie małej butelki wody zwłaszcza gdy wychodzimy z domu. W ciągu dnia należy od czasu do czasu spożywać kilka łyków wody, nawet jeśli nie czuje się pragnienia. Najlepiej aby woda była chłodna, nie zimna – może ona narazić organizm na zbyt dużą różnicę temperatur wskutek czego może wywołać szok i utratę przytomności.

Należy pamiętać aby unikać słodkich gazowanych napojów, alkoholu i kawy – działają one moczopędnie, co może doprowadzić do odwodnienia organizmu. 

Jasne i lekkie ubrania

U osób starszych ważne jest, aby w upalne dni chronić ciało przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Lekkie ubrania z naturalnych tkanin, okulary przeciwsłoneczne i nakrycie głowy to podstawa. Wskazane jest – również zimą – używanie kremu z filtrem. 

Zostań w domu (w godzinach największego słońca)

W godzinach między 11:00 a 15:00 zaleca się pozostać w domu. W tym czasie słońce najsilniej operuje w środku dnia, temperatura jest najwyższa i jednocześnie najbardziej niebezpieczna dla organizmu. Aby w domu nie było zbyt gorąco, warto zasłonić okno. Otwieraj je i odsuwaj żaluzje dopiero wieczorem, gdy temperatura staje się niższa. Wspomóc się można też wentylatorem lub klimatyzacją. W domu można schłodzić się biorąc letni prysznic. Innym sprawdzonym sposobem jest użycie okładów zwilżonych chłodną wodą stosowanych na ciało.

Ochładzaj organizm

O schładzaniu organizmu w upalne dni powinni pamiętać wszyscy, ale w szczególności właśnie osoby starsze. W diecie nie może zabraknąć owoców z dużą zawartością wody – arbuz, melon, jabłka. Latem warto ograniczyć ciężkostrawne posiłki. 

Również lody spożywane z umiarem nie powinny zaszkodzić, natomiast mogą być smacznym sposobem na ochłodzenie organizmu.

Korzystając powyższych zaleceń możemy skutecznie zapobiegać niebezpiecznym sytuacjom  związanym z przegrzaniem organizmu i dalszym jego konsekwencjom. Jeśli zauważymy u seniorów oznaki przegrzania, wezwijmy pomoc. Szybko udzielona może uratować nie tylko zdrowie, ale czasem nawet życie.

Niemiecki – lekcja 7. Liczymy po niemiecku

Liczby po niemiecku





0 – null
1 – eins
2 – zwei
3 – drei
4 – vier
5 – fünf
6 – sechs
7 – sieben
8 – acht
9 – neun
10 – zehn
11 – elf
12 – zwölf

Liczby od 13- 19 tworzymy dodając do liczebników 3-9 końcówkę zehn – czyli dziesięć, Uwaga są wyjątki.

13 – dreizehn
14 – vierzehn
15 – fünfzehn
16 – sechzehn (zanika “s” w wymowie)
17 – siebzehn (zanika “en” w wymowie)
18 – achtzehn
19 – neunzehn

Liczby od 20 do 99 powstają poprzez dodanie końcówki -zig, ale uwaga są wyjątki

20 – zwanzig
21 – einundzwanzig
22 – zweiundzwanzig
30 – dreißig
31 – einunddreißig
40 – vierzig
50 – fünfzig
60 – sechzig
70 – siebzig
80 – achtzig
90 – neunzig

Aby powiedzieć dwieście, trzysta itd mówimy hundert – czyli sto i określamy ile jest setek : dwie setki – czyli zweihundert to dwieście.

100 – (ein)hundert
200 – zweihundert
300 – dreihundert
400 – vierhundert
500 – fünfhundert
600 – sechshundert
700 – siebenhundert

Identycznie jak w przypadku setek sprawa ma się z tysiącami określamy ile jest tysięcy:

1000 – (ein)tausend
2000 – zweitausend
3000- dreitausend
4000- viertausend

Zapraszamy na kolejne lekcje języka niemieckiego na naszej stronie w każdy piątek.

Osteoporoza – cichy złodziej kości

24 czerwca obchodzimy Światowy Dzień Chorych Na Osteoporozę. Na świecie na tę chorobę cierpi co trzecia kobieta i co dziesiąty mężczyzna. W Polsce około 25% kobiet i 13% mężczyzn po 60. roku życia. Osteoporoza to choroba przewlekła, w czasie której jakość kości ulega znacznemu pogorszeniu (spadek masy kostnej z osłabieniem struktur przestrzennej kości), a w konsekwencji skutkuje ona zwiększoną podatnością na złamania, nawet podczas wykonywania codziennych czynności. Choroba ta dotyka najczęściej kobiety po menopauzie, ale może być również wywołana przyjmowaniem niektórych leków. Osteoporoza jest trzecią najczęstszą przyczyną śmierci.

Niestety, przez wiele lat choroba może przebiegać bezobjawowo. U części chorych można jednak zaobserwować tzw. sygnały ostrzegawcze. To przede wszystkim różnego rodzaju dolegliwości, głównie bóle stawów i kości, szczególnie w okolicy obręczy biodrowej. W wielu przypadkach początkowe objawy to samoczynne – lub spowodowane niegroźnym urazem – złamania kości. Równie charakterystyczne dla choroby jest obniżenie wzrostu czy – szczególnie u kobiet – wdowi garb, czyli wygięcie kręgosłupa w odcinku piersiowym. Aby w porę wykryć chorobę i zapobiegać jej rozwojowi zaleca się wykonywanie badań gęstości kości po 45. roku życia. 

OSTEOPOROZA

Bardzo istotne jest, aby stosować profilaktykę, która polega na minimalizowaniu ryzyka zachorowania. Obejmuja ona przede wszystkim na uzupełnianie niedoborów żywieniowych poprzez suplementację wapnia, witaminy D i białka. Ważnym czynnikiem w profilaktyce  – jak i w każdym momencie naszego życia – jest aktywność fizyczna (spacery, codzienna gimanstyka) mająca na celu wzmocnienie mięśni i kości. Konieczne jest również wyeliminowanie alkoholu oraz nikotyny. W walce z chorobą niezbędna jest zbilansowana dieta, szczególnie w produkty bogate w wapń, także w wersji beztłuszczowej (ryby, pieczywo, rośliny strączkowe), witaminę D, magnez, fosfor oraz przyjmowanie pięciu porcji warzyw i owoców dziennie. Warto unikać soli oraz produktów o wysokiej zawartości cukru i tłuszczu.

Nasz styl życia może znacznie wpłynąć na proces powstawania osteoporozy. Do niekorzystnych czynników zaliczamy palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, długotrwały brak aktywności fizycznej oraz brak odpowiedniej i zbilansowanej diety. Najlepszą profilaktyką, przeciw osteoporozie jest aktywny i zdrowy styl życia. Warto dbać o formę naszych kości przez całe życie, niezależnie od wieku.

Niemiecki – lekcja 6. Opowiadanie o sobie

W dzisiejszej lekcji rozmówek po niemiecku przedstawiamy zwroty przydatne podczas opowiadania o sobie i o swojej rodzinie. Warto znać podstawowe słownictwo, bo na nowym zleceniu możemy zostać poproszeni o opowiedzenie czegoś o sobie. Zapraszamy!

Podstawowe pytania

Wie lange arbeiten Sie schon als Betreuerin? – Jak długo pracuje już Pani jako Opiekunka?
Was habe sie früher gemacht? – Co robiła Pani wcześniej?
Haben Sie eine Familie? – Ma Pani/Pan rodzinę?
Haben Sie Kinder? – Czy ma Pani dzieci?
Haben Sie Enkelkinder? – Czy ma Pani wnuki?
Haben Sie Geschwister? – Ma Pani rodzeństwo?
Wie viele Enkeln hat deine Oma? – Ile ma Pani wnuków?
Sind Sie verheiratet? – Jest Pani mężatką?

Przydatne słownictwo

  • rodzina – die Familie
  • najstarszy/najstarsza – der/die Älteste
  • najmłodszy/najmłodsza – der/die Jüngste
  • bliźniaki – die Zwillinge
  • prababcia – Urgroßmutter/ Uroma
  • pradziadek – Urgroßvater/ Urvater
  • dziadkowie – die Großeltern
  • babcia – die Oma
  • dziadek – der Opa
  • rodzice – die Eltern
  • mama – die Mutter
  • tata – der Vater
  • dzieci – die Kinder
15963
  • córka – die Tochter
  • syn – der Sohn
  • rodzeństwo – die Geschwister
  • siostra – die Schwester
  • brat – der Bruder
  • wnuki – die Enkelkinder
  • wnuczka – die Enkelin
  • wnuk – der Enkel
  • kuzynka – die Cousine
  • kuzyn – der Cousin
  • siostrzenica – die Nichte
  • siostrzeniec – der Neffe
  • teściowa – die Schwiegermutter
  • teść – der Schwiegervater
  • synowa – die Schwiegertochter
  • zięć – der Schwiegersohn
  • żona – die Ehefrau/ die Frau
  • mąż – der Ehemann/ der Mann
  • verheiratet – zamężna/żonaty
  • ledig – wolny
  • verwitwet – owdowiały
  • geschieden – rozwiedziony

Odpowiedzi na pytania

Bitte erzählen Sie mir etwas über sich. – Proszę opowiedzieć mi coś o sobie.

  • Ich arbeite seit vielen Jahren als Betreuerin. – Od wielu lat pracuję jako Opiekunka.
  • Ich war immer beruflich aktive. – Byłam zawsze aktywna zawodowo.
  • Ich habe ein grosse Familie. – Mam dużą rodzinę. 
  • Ich habe eine kleine Familie. – Mam małą rodzinę.
  • Ich habe Kinder und Enkelkinder. – Mam dzieci i wnuki. 
  • Ich habe eine Schwester und Bruder. – Mam siostrę i brata. 
  • Ich habe einene mann und Kinder. – Mam męża i dzieci. 
  • Ich habe keine eigene Familie. – Nie mam rodziny.
  • Meine Tochter heisst. – Moja córka ma na imię.
  • Meine Mutter/Vater heisst… – Moja mama/ ojciec ma na imię…
  • Ich habe… Enkelkinder. – Mam … wnuków.
  • Mein Enkel ist … Jahre alt. – Mój wnuk ma …. lat.
  • Ich wohne in einer Stadt/Kleinstadt. – Mieszkam w mieście/ w miasteczku.
  • Ich wohne auf dem Dorf. – Mieszkam na wsi.
  • Ich wohne in einer Wohnung/einem Haus/einem Wohnblock. – Mieszkam w mieszkaniu/ w domu/ w bloku.

Jakie słownictwo już znaliście? A jakie jest dla Was nowe?
Zapraszamy na kolejne lekcje języka niemieckiego na naszej stronie w każdy piątek.

Niemiecki – lekcja 5. Przedstawianie się

W dzisiejszym lekcji rozmówek po niemiecku przedstawiamy zwroty przydatne podczas przedstawiania się. Poniższe zwroty przydadzą się Wam praktycznie na każdym nowym zleceniu. Zapraszamy!

Zacznijmy od podstawowych pytań w języku niemiecki

  • Wie – jak
  • Wo – gdzie
  • Woher – skąd

W języku niemieckim można przedstawić się na kilka sposobów

  • Ich bin … – Jestem ….
  • Ich heiße …– Mam na imię ….
  • Mein Vorname ist … – Mam na imię ….
  • Mein Name ist … – Nazywam się … (nazwisko).

Przykładowe pytania i odpowiedzi

  • Wie heißen Sie?– Jak pan/pani/państwo się nazywa?
  • Wie heißt du?– Jak masz na imię?
    Wie heißt du?– Jak masz na imię?
    Ich heiße ….- Mam na imię ….
    Und du? – A Ty?
    Ich heiße … – Mam na imię…
  • Wo wohnst du? – Gdzie mieszkasz?
    Ich wohne in …. / Mieszkam w ….
  • Woher kommst du?– Skąd pochodzisz?
    Ich komme aus Polen. – Pochodzę z Polski.
  • Wie alt bist du?– Ile masz lat?
    Ich bin … Jahre alt. – Mam … lat.
  • Wie geht’s?– jak się masz?
    Danke, gut. – Dziękuję dobrze

Odmiana czasowników

  • heißen – nazywać  się
    ich –  heiße
    du –  heißt
    er/sie/es – heißt
    wir – heißen
    ihr – heißt
    sie/Sie – heißen
  • wohnen – mieszkać
    ich – wohne
    du – wohnst
    er/sie/es – wohnt
    wir – wohnen
    ihr – wohnt
    sie/Sie – wohnen
  • kommen – przychodzić/ pochodzić
    ich – komme
    du – kommst
    er/sie/es – kommt
    wir – kommen
    ihr – kommt
    sie/Sie – kommen

Pytanie o samopoczucie

  • Wie geht’s?/Wie geht es dir – Co słychać?
    Danke, es geht – Dziękuję, jakoś leci
    So la la – Tak sobie
  • Wie geht es Ihnen?  – co u Pani/Pana/Państwa słychać
    Danke, sehr gut – Dziękuję, bardzo dobrze

Zwroty przydatne dla Opiekunów

  • Ich bin eine Beteuerin. – Jestem opiekunką.
  • Ich betreue Fra/Herr… -Opiekuję się panią/panem…
  • Ich wohne auf der… Strasse. – Mieszkamy na ulicy…
  • Früher habe ich meine Mutter/Vater/Oma/Opa betreut. – Wcześniej opiekowałam się moją mamą/tatą/babcią/dziadkiem. 
  • Ich bin neu in dieser Gegend, ich bin zu Frau/Herr gekommen – Jestem nowa w tej okolicy, przyjechałam do pani/pana.

Jakie słownictwo już znaliście? A jakie jest dla Was nowe?
Zapraszamy na kolejne lekcje języka niemieckiego na naszej stronie w każdy piątek.

Demencja – miniprzewodnik

Demencja, również znana jako otępienie starcze, to zespół objawów spowodowanych zmianami zachodzącymi w mózgu. Charakteryzuje się zmniejszaniem się sprawności umysłowej i poznawczej, które wynika ze zmian powstałych w mózgu. Termin pochodzi od łacińskiego dementia i dosłownie oznacza „bez rozumu”. U chorych dochodzi do upośledzenia funkcji intelektualnych: problemów z pamięcią, spowolnienia myślenia, zdolności orientacji oraz różnego rodzaju zaburzeń zachowania. Chory może również całkowicie zmienić sposób myślenia. Warto mieć świadomość, że pod pojęciem demencji kryje się tak naprawdę wiele różnych jednostek chorobowych, takich jak: Alzheimer, Parkinson czy choroba Picka. Szacuje się, że na demencję choruje około 400 tys osób, a częstość występowania choroby rośnie z wiekiem (choruje nawet 25% osób po 85. roku życia).

Różnica między zapominaniem a demencją

Z pewnością nie raz zdarzyło Ci się zostawić parasolkę w autobusie czy zapomnieć o urodzinach kogoś bliskiego. U osób starszych bardzo często Jednak u osób w dojrzałym wieku problemy z pamięcią są bardziej powszechne, jednak nie zawsze oznaczają one demencję.

Więc czym więc różni się zapomnienie od demencji?

Osoba chora nie tylko zapomina zabrać parasola z autobusu, zapomni nawet, że w nim jest. Charakterystyczne dla osób chorych na otępienie starcze jest, że zapominają nazwiska swoich bliskich, nie rozpoznają ich oraz mylą osoby. Mimo,że osoby chore na demencję nie pamiętają co robiły wczoraj, bardzo lubią za to mówić o przeszłości, którą przypominają sobie zwykle bez problemu (przynajmniej w początkowych etapach demencji).

Demencja starcza – objawy

Demencja starcza to zbiór objawów o charakterze psychicznym, które nie pozwalają pacjentowi normalnie funkcjonować. Pogłębiają się one wraz z postępowaniem choroby. Najbardziej powszechnym objawem demencji są zanik pamięci. Inne objawy demencji to w szczególności:

  • trudności w nabywaniu i zapamiętywaniu nowego materiału – powtarzanie tych samych treści, gubienie przedmiotów, zapominanie o bieżących wydarzeniach, które miały już miejsce lub o umówionych spotkaniach, incydenty zagubienia w znanej przestrzeni, trudności w zrozumieniu obrazów i relacji przestrzennych (np. podopieczny często pyta, gdzie jest jego kawa);
  • zanik umiejętności właściwej oceny sytuacji i podejmowania decyzji – trudności w zrozumieniu możliwości pojawienia się niebezpieczeństwa, podejmowaniu decyzji, planowaniu, wykonywaniu złożonych zadań, gospodarowaniu pieniędzmi (np. podopieczny uważa, że jest lato mimo, że za oknem jest zima);
  • zaburzenia funkcji wzrokowo-przestrzennych – niemożność rozpoznawania twarzy czy przedmiotów codziennego użytku, trudności w wykonywaniu codziennych czynności (np. podopieczny sprawia wrażenie jakby dany przedmiot widział pierwszy raz);
  • deficyty w zakresie funkcji językowych – przekręcanie znaczenia słów, stosowanie wyrażeń o zupełnie innym znaczeniu, problem z doborem słów, błędy w czytaniu i w piśmie (np. podopieczny ma problem z ułożeniem zdania).

Demencja – poziomy otępienia

Wyróżnia się 3 poziomy otępienia (uwzględniające uszczegółowienie ciężkości poszczególnych zaburzeń): lekkie, umiarkowane, głębokie. Poszczególne etapy różnią się między sobą objawami oraz ich nasileniem.

Otępienie lekkie

Chory przede wszystkim ma problemy z pamięcią, nie jest sobie w stanie przypomnieć imion najbliższych osób oraz zdarza mu się również zapominać o umówionych spotkaniach. Występujące zaburzenia różnych procesów poznawczych mogą wpłynąć na problemy w przetwarzaniu i zapamiętywaniu. Ponadto zdania wypowiadane przez osobę dotkniętą demencją nie zawsze mają sens, ponieważ chorzy zapominają znaczenia poszczególnych słów. W początkowym stadium otępienia u około 70-90% chorych występują zmiany nastroju objawiającym się: drażliwością, wahaniem, obniżonym nastrojem i zaburzeniami emocjonalnymi, a rzadziej stanem depresyjnym.

Otępienie umiarkowane

W drugim etapie choroby problemy z pamięcią jeszcze bardziej się nasilają. Chory nie jest sobie w stanie przypomnieć, co robił dzień wcześniej. Otępienie umiarkowane charakteryzują trudności w wykonywaniu podstawowych obowiązków życiowych, takich jak ubieranie się, spożywanie posiłków czy utrzymywanie higieny osobistej. Chory zaczyna bać się znanych głośnych dźwięków (np. klakson, szczekanie psa). Aktywność chorego jest krótkotrwała i gwałtowna – trudno przewidzieć jego kolejne ruchy. Zdarzają się zaburzenia równowagi, a także przykurcze mięśni. Niemal połowy chorych na tym etapie rozwoju demencji doświadcza najczęściej objawów psychotycznych do których zalicza się: omamy (wzrokowe i słuchowe), urojenia (ksobne, prześladowcze), zespół błędnego rozpoznawania (rozmawianie z lustrem lub z TV).

Otępienie głębokie

Trzeci etap, przebiega u chorych najciężej. Demencja całkowicie przejmuje kontrolę nad życiem chorego,  jest on całkowicie zależny od innych osób. Wymaga całodobowej opieki i pielęgnacji. Traci on kontakt z otoczeniem oraz innymi osobami – nie poznaje on swoich najbliższych. Zaburzenia te mogą doprowadzić do urojeń i paranoi. Na tym etapie chory często nie potrafi sam siadać czy jeść. Nie jest w stanie przekazać konkretnej informacji.

Demencja – leczenie

Demencja starcza u każdego rozwija się w sposób indywidualny – u niektórych pacjentów jest to kilka, a nawet kilkanaście lat, a u innych objawy postępują bardzo szybko. Demencja jest chorobą nieuleczalną. Nie ma lekarstwa, które mogłoby pomóc lub powstrzymać postęp choroby. Leczenie demencji polega przede wszystkim na łagodzeniu jej objawów i poprawie jakości życia chorego.

Demencja odnosi się do utraty pamięci oraz innych zdolności intelektualnych. Jest to poważna choroba, która bardzo szybko może zmienić nasze życie. Opiekując się osobą chorą na demencję bardzo ważna jest cierpliwość i zrozumienie, że zachowanie osoby chorej nie jest spowodowane jej złymi intencjami, a procesem chorobowym. Nie należy kłócić się z podopiecznym i udowadniać, że nie ma on racji. Warto zwracać się do chorego miłym, spokojnym głosem i spróbować odwrócić jego uwagę od czynników które wywołuje negatywne emocje.

Czy język niemiecki jest niezbędny w pracy Opiekuna/Opiekunki?

Ponad 80% naszych Opiekunek i Opiekunów uważa, że język niemiecki jest ważny w tym zawodzie. Ale jak wygląda to w praktyce? Czy brak znajomości języka niemieckiego jest barierą do podjęcia pracy w opiece na terenie Niemiec? Jaki poziom znajomości języka jest wymagany? Czy osoba, która nigdy nie uczyła się niemieckiego, będzie miała możliwość wyjazdu? Na wszystkie te pytania znajdziesz odpowiedź w poniższym artykule.

Praca Opiekunki/Opiekuna osób starszych w Niemczech cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Możliwość podjęcia legalnego zatrudnienia, stałej pracy oraz uzyskania atrakcyjnego wynagrodzenia to perspektywa, która zachęca coraz więcej pań i panów. Warto jednak pamiętać, że opieka nad osobą starszą lub chorą wymaga dużo poświęcenia oraz cierpliwości. Cechami jakimi musi charakteryzować się Opiekun lub Opiekunka to przede wszystkim wrażliwość, empatia, odpowiedzialność, umiejętność radzenia sobie ze stresem oraz komunikatywność. Do istotnych zalet Opiekunki/Opiekuna zaliczymy też niewątpliwie ciepło i serdeczność, którymi dana osoba potrafi obdarzyć swojego podopiecznego. To wszystko sprawia, że senior czuje się w naszym towarzystwie komfortowo. Niebywałymi atutami są również umiejętności językowe. Pozwala to nie tylko swobodnie porozumiewać się z podopiecznymi, ale i podnosi poziom pewności siebie oraz dobre samopoczucie samej Opiekunki czy Opiekuna podczas pobytu na zleceniu. Oczywiście język niemiecki nie musi być na bardzo wysokim poziomie, ale dla własnego komfortu warto znać go na poziomie przynajmniej komunikatywnym.

Komunikatywny czyli jaki?

Nie od dziś wiadomo, że o wiele łatwiej jest znaleźć pracę za granicą, jeśli posługujemy się rodzimym językiem kraju, do którego się udajemy. W tym przypadku jest to język niemiecki. W opiece nikt nie będzie wymagał od Ciebie perfekcyjnej znajomości czasów czy struktur gramatycznych. Nie sposób także nauczyć się wszystkich powszechnie stosowanych fraz i zwrotów w obcym języku. Złotym środkiem natomiast będzie zbudowanie bazy podstawowego słownictwa oraz znajomość podstaw gramatycznych w takim stopniu, aby zrozumieć osoby trzecie oraz z łatwością przekazać im najważniejsze informacje. Im lepsza znajomość języka, tym większe możliwości związane z wyjazdem. To także większa swoboda wykonywania zawodu, jak i większe możliwości zarobku.

Bez wątpienia głównym atutem płynącym ze znajomości języka obcego jest efektywna komunikacja werbalna w relacji opiekun-senior. Pozwala to na lepsze zrozumienie potrzeb podopiecznego oraz daje możliwość trafniejszego zaaranżowania czasu wolnego z seniorem. Oprócz samych aspektów związanych z relacjami opiekun-senior, znajomość języka przynosi wiele korzyści w różnych sytuacjach, takich jak zakupy w pobliskim sklepie lub aptece czy też wizyty u lekarza. Równie mocno umiejętności językowe ułatwią kontakt z rodziną seniora, która nieraz oddalona jest nawet o kilkaset kilometrów.

W jaki sposób uczyć się języka niemieckiego?

Wyjazd bez znajomości języka obcego wiąże się z dużym stresem oraz często wyraźnie zmniejsza komfort pracy. Wiele początkujących Opiekunek i Opiekunów zastanawia się, od czego zacząć przygodę z nowym językiem. Pierwsze kroki są najtrudniejsze – od czego zacząć, z jakich materiałów korzystać, jak często się uczyć, a także jak otoczyć się językiem, skoro jeszcze nie wyjechaliśmy? Są to najczęściej pojawiające się pytania u osób, które chcą nauczyć się nowego języka.

Nauka języka obcego wymaga czasu oraz systematyczności. Dla osób, które mają problemy podczas samodzielnej nauki lub potrzebują kogoś, kto poprowadzi ich przez cały proces, dobrym rozwiązaniem są szkoły językowe lub indywidualne zajęcia z lektorem. Dzięki czemu przez cały cykl nauki jest przy nas trener językowy, od którego uzyskamy odpowiedź na nurtujące nas pytania i wątpliwości. Jeśli mieliśmy dotychczas styczność z językiem niemieckim, ale pamiętamy pojedyncze słówka oraz podstawowe zasady gramatyki. Warto wykupić kilka lekcji z nauczycielem lub zapisać się na intensywny kurs (dużo godzin w krótkim czasie). Pozwoli to na rozszerzenie i pogłębienie wiedzy oraz zdobycie podstawowych umiejętności, które w większości przypadków wystarczą do swobodnej komunikacji. Dla osób, które wolą uczyć się samodzielnie, pomocne będą liczne materiały dostępne w Internecie. Często są to nawet darmowe lekcje lub kursy. Równie efektywnym narzędziem do nauki języka obcego są aplikacje językowe. Większość aplikacji występuje w bezpłatnej wersji, chociaż zdarzają się także płatne, aczkolwiek nie są to duże kwoty w skali miesiąca. Cenę subskrypcji można porównać do ceny jednej czy dwóch dużych kaw na mieście. Jako dodatkowe wsparcie warto wykorzystać też książki oraz słownik. Doskonałą metodą do nauki języka obcego jest słuchanie radia, oglądanie filmów, czytanie artykułów. Na samym początku warto pamiętać również o tradycyjnych fiszkach ze słówkami w języku obcym, które możemy powtarzać w każdej wolnej chwili.

Czy wiesz, że…

W SenioVita wspieramy Opiekunki/Opiekunów w rozwijaniu swoich umiejętności językowych, dlatego raz w tygodniu (w każdy piątek) publikujemy fiszki językowe, które są dostępne na naszym oficjalnym profilu na Facebook’u.

Nie najważniejszy, ale równie ważny.

Znajomość języka niemieckiego przynosi wiele korzyści (między innymi swobodną komunikację z podopiecznymi), ale także ułatwia poznanie potrzeb seniorów, którymi się opiekujemy. Ponadto komunikatywne posługiwanie się językiem obcym pozwala na większą swobodę w czynnościach codziennych. Czujemy się o wiele pewniej w nowych miejscach oraz szybciej nawiązujemy nowe kontakty. Co ciekawe, nauka języków obcych skutecznie wpływa na poprawę pamięci krótko- i długotrwałej!

Co najważniejsze, na naukę języka obcego nigdy nie jest za późno! Mogą nauczyć się go zarówno osoby młodsze, jak i starsze. 🙂

Niemiecki – lekcja 4. Powitania i pożegnania

W dzisiejszym lekcji rozmówek po niemiecku przedstawiamy zwroty przydatne podczas powitań i pożegnań. Oprócz tego postaraliśmy się wzbogacić rozmówki o dodatkowe zwroty, które mogą się przydać w wyżej opisanych sytuacjach. Poniższe zwroty przydadzą się Wam praktycznie codziennie, więc warto się ich nauczyć na pamięć. Zapraszamy!

Powitanie w języku niemieckim

  • Hallo – Cześć
  • Willkommen – Witam
  • Guten Morgen! – Dzień dobry! (przed godziną dwunastą)
  • Guten Tag! – Dzień dobry! (po godzinie 12)
  • Guten Abend! – Dobry wieczór!
  • Hallo/Guten Morgen/Guten Tag zusammen – Cześć/dzień dobry wszystkim

Sformułowania przydatne przy powitaniu w języku niemieckim

  • Wie geht’s – Jak leci? Co słychać?
  • Ich habe Sie lange nicht gesehen.- Długo Pani/Pana nie widziałem.
  • Wie geht es dir? – Jak się masz?
  • Wie geht es Ihnen? – Jak się ma Pan/Pani/Państwo?
  • Ich freue mich, dich zu sehen. – Cieszę się, że Cię widzę.
  • Wie geht es dir/Ihnen/euch? – Co u ciebie/pani-pana-państwa/was słychać?
  • Sehr nett dich/Sie kennenzulernen. – Bardzo mi miło cię/pana-panią-państwa poznać.

Pożegnania

  • Tschüss! – Cześć! (tylko na pożegnanie)
  • Bis später! – Na razie, do zobaczenia później!
  • Bis zum nächsten Mal. – Do następnego razu.
  • Auf Wiedersehen. – Do widzenia.
  • Gute Nacht! – Dobranoc!

Zwroty kończące rozmowę

  • Ich wünsche dir alles Gute. – Życzę Ci wszystkiego dobrego.
  • Bis zum nächsten Mal – Do następnego razu.
  • Wir sehen uns. – Do zobaczenia.
  • Bis später/bis bald/bis dann. – Do zobaczenia później.
  • Gute Fahrt nach Polen. – Dobrej drogi do Polski.

Zwroty grzecznościowe i proste „tak“ oraz „nie“

  • bitte – proszę
  • danke – dziękuję
  • Entschuldigung – Przepraszam
  • ja -tak
  • nein – nie

Przydatne zwroty

  • Ich freue mich dich/Sie kennenzulernen. – Cieszę się, że mogę cię/pana-panią-państwa poznać.
  • Ich bin Seniorenbetreuerin. – Ja jestem Opiekunką osób starszych.
  • Ich heiße … – Ja mam na imię …
  • Ich komme aus Polen. – Ja pochodzę z Polski.
  • Ich wohne in … – Ja mieszkam w …

Zapraszamy na kolejne lekcje języka niemieckiego na naszej stronie w każdy piątek.

Jak zorganizować podopiecznemu czas wolny?

Organizacja czasu wolnego dla seniorów jest bardzo ważna i odgrywa istotną rolę w strukturze jego dnia. Warto podkreślić, że wiele aktywności dostarcza nie tylko rozrywkę, ale także pozytywnie wpływa na poprawę sprawności fizycznej i psychicznej podopiecznych. Dostajemy od Was liczne wiadomości z zapytaniem o pomysły na aktywizację oraz umilenie czasu wolnego Waszym seniorom. Zajęcia i aktywności powinny być dopasowane do ich stanu zdrowia, zainteresowań oraz nawyków. Szczególnie należy dać im możliwość robienia tego, co dawniej sprawiało im przyjemność. W odpowiedzi na Wasze prośby, wybraliśmy kilka inspiracji.

Ruch to zdrowie

Bardzo ważne jest, aby zapewnić ruch dla naszego podopiecznego (o ile ewentualne schorzenia na to pozwalają). Aktywność fizyczna uznawana jest za jeden z ważniejszych czynnik determinujący stan zdrowia (fizyczny i psychiczny) człowieka. Ponadto zajęcia ruchowe łagodzą dolegliwości bólowe, poprawiają zakres ruchomości w poszczególnych stawach, zwiększają odporność organizmu, ułatwiają zasypianie, a także przeciwdziałają rozwojowi chorób, m.in. cukrzycy, osteoporozy czy depresji. 

Jaką aktywność wybrać dla seniora? Możliwości mamy wiele, chociażby proste ćwiczenia gimnastyczne w mieszkaniu lub w ogrodzie, jak również spacery na świeżym powietrzu. W pierwszym przypadku można ułożyć prosty plan ćwiczeń dla seniora (najlepiej po konsultacji z fizjoterapeutą), które nie będą obciążały jego organizmu, np. skłony, wymachy, ćwiczenia rozciągające.

Trening pamięci

Czas wolny seniora można wykorzystać na aktywności podtrzymujące jego sprawność intelektualną oraz poprawę pamięci. Część z nich podopieczny może wykonywać samodzielnie, a część przy Twojej pomocy. Łamigłówki, które senior może rozwiązywać sam to krzyżówki, wykreślanki, sudoku czy stawianie pasjansa. Sposobem na spędzenie czasu wspólnie są oczywiście różnego rodzaju gry planszowe oraz karciane. Do najpopularniejszych zaliczamy warcaby, “chińczyka”, domino czy Rummikub. Najprostszą formą zabawy przy użyciu talii kart jest popularna „wojna”, a jeśli możemy pozwolić sobie na bardziej skomplikowaną grę, warto postawić na “makao” lub “remika”. Zaawansowane gry nie sprawdzą się jednak u podopiecznego z demencją. Zbyt trudne krzyżówki lub łamigłówki mogą wzbudzić niepotrzebną frustrację u seniora. W tym przypadku sprawdzą się duże puzzle, kolorowanki, wykreślanki dla dzieci oraz “Memory”.

Prace manualne

Wiele seniorów ma lub miało różnego rodzaju pasje, które warto odświeżyć. Można podpytać rodzinę, czym zajmował się podopieczny w przeszłości, co szczególnie lubił robić. Warto pomóc podopiecznemu w wykonywaniu tych zajęć. Wiele starszych pań lubi robić na drutach, szydełkować, a panowie majsterkować. Prace manualne ćwiczą koncentrację i kreatywność.

Muzyka

Muzyka nie tylko poprawia koncentrację, ale również łagodzi frustrację i złość. Słuchanie utworów z lat młodości, przyczynia się do poprawy pamięci. Muzyka efektywnie oddziałuje na osoby chore na demencję czy Alzheimera oraz wpływa terapeutycznie na samopoczucie seniora. Jak to mówią, muzyka jest dobra na wszystko.

Rozmowa

Zazwyczaj każda tematyka do rozmowy jest dobra, starsze osoby najchętniej wracają myślami do przeszłości. Wyciągnij album ze zdjęciami, zachęć podopiecznego do wspomnień. Porozmawiajcie o przeszłości, dzieciństwie, szkole, małżeństwie, dzieciach, czy o dawnych zainteresowaniach seniora. Rozmowa zbliży Cię do podopiecznego i przy okazji poćwiczyć jego pamięć. Jeśli senior nie chce się otworzyć, możesz zacząć od pokazania mu swoich zdjęć na telefonie i opowiedzenia o swojej rodzinie.

Telewizor

Oglądanie telewizji to najczęściej wybierany rodzaj “aktywności“ wśród seniorów. Warto namówić seniora na inną formę spędzania czasu. Możesz wybrać coś z rozwiązań zaproponowanych wyżej. Nie oznacza to jednak, że należy zrezygnować całkowicie z oglądania telewizji. Wielu seniorów lubi słuchać wiadomości, bądź też jest przywiązanych do swoich ulubionych seriali. Staraj się w rozmowie z nim poruszać wątki z serialu lub główne tematy wiadomości, jest to dobre ćwiczenie na pamięci.

Wszelkiego rodzaju animacja czasu wolnego seniora ma na celu pobudzenie jego kreatywnego myślenia. Sprawny umysł wpływa zarówno na bardziej efektywne funkcjonowanie w życiu codziennym, jak i na ogólny stan zdrowia, dlatego że to właśnie mózg steruje całym organizmem. Regularne gry z podopiecznym stymulujące mózg korzystnie wpływają na pamięć oraz samopoczucie seniora.

Co do walizki

Wszystko gotowe, dokumenty przygotowane, data wyjazdu już znana. Nadszedł czas, by skompletować zawartość swojej walizki. Co do niej spakować? To pytanie zadają sobie wszyscy Opiekunowie, którzy pierwszy raz wyjeżdżają do pracy za granicę. Nasze SenioVitowe Opiekunki zdradziły nam swoje sprawdzone triki na to, co warto zabrać ze sobą na zlecenie, a co zostawić w domu. Zapraszamy na nasz krótki niezbędnik “Co do walizki”.

Dokumenty

Jedna z najważniejszych i najczęściej wymienianych rzeczy przez nasze Opiekunki to oczywiście dokumenty. Nie ważne, czy jedziemy na cztery tygodnie czy na osiem, zawsze trzeba mieć przy sobie dowód osobisty, paszport, kartę do banku, prawo jazdy (o ile posiadamy). Wskazane jest, aby zabrać ze sobą również drobną sumę pieniędzy w tamtejszej walucie na drobne wydatki oraz bilon do toalety, który może przydać się podczas podróży. Przydatny jest także spis najważniejszych numerów telefonów, w tym do koordynatora ze swojej firmy. Warto przygotować sobie mały blankiet wielkości wizytówki bądź karty płatniczej z odnotowanymi inicjałami ICE („w razie wypadku”) poprzedzającymi wybrane przez nas osoby do kontaktu. Prawidłowe oznaczenie to: ICE1, ICE2, ICE3 + imię + nazwisko + numer telefonu. Tak zapisane kontakty należy trzymać w portfelu.

ICE  to numer telefonu osoby, do której odpowiednie służby zadzwonią w razie wypadku, jeśli sami nie będziemy w stanie tego zrobić.

Apteczka

Pamiętaj, aby zabrać ze sobą swoje farmaceutyki. Jeśli przyjmujesz określone leki na stałe, zabierz je ze sobą. Z wyprzedzeniem warto skonsultować swój wyjazd z lekarzem oraz odpowiednio wcześniej zrealizować wydane recepty. Jeśli cierpisz na choroby medyczne, spakuj również niezbędną dokumentację medyczną, aby w razie konieczności konsultacji lekarskiej móc przedstawić historię choroby. Do apteczki spakuj również leki przeciwbólowe, leki na przeziębienie, płyn antybakteryjny oraz podstawowe środki opatrunkowe (plastry, bandaż, gaza). Obecnie wyjeżdżając na zlecenie warto zabrać ze sobą kilka sztuk rękawiczek jednorazowych maseczek ochronnych oraz płyn do dezynfekcji. Wyjeżdżając z SenioVitą otrzymujesz pełen zestaw bezpiecznego Opiekuna, (szczegóły w tym artykule).

Komputer, telefon, zapasowa ładowarka

Spakuj telefon i pamiętaj, aby zadbać o włączenie roamingu u operatora oraz sprawdź ceny połączeń do Polski. SenioVita poleca zakupienie karty u niemieckiego operatora. Zmniejszy to koszty opłat za połączenia wychodzące. Warunkiem koniecznym jest to, by telefon był bez sim-locka. Takie rozwiązanie jest zdecydowanie bardziej opłacalne przy dłuższym pobycie na zleceniu. Jeśli u podopiecznych będzie zapewnione połączenie z Internetem, warto zabrać ze sobą laptopa lub tablet. Rozmowa z bliskimi przez Skype’a lub WhatsApp’a zminimalizuje koszty związane z połączeniami do Polski. Pamiętaj o zabraniu wszystkich ładowarek do urządzeń elektrycznych.

Wszystko, co ułatwi komunikację

Dla własnego komfortu zabierz słownik lub rozmówki polsko-niemieckie, które zawierają najpopularniej zwroty w tym języku. Bardzo dobrą metodą do nauki języka niemieckiego są również tradycyjne fiszki ze słówkami, które w wygodny sposób można przeglądać, np. w drodze na zlecenie.

Odzież, obuwie

Przed spakowaniem walizki sprawdź prognozowaną pogodę w miejscu, do którego jedziesz na zlecenie. Klimat niewiele różni się od tego w Polsce, ale zmierzając do zachodniej części Niemiec można spotkać się z nieco innymi warunkami atmosferycznymi, niż u nas. Przede wszystkim spakuj wygodne obuwie i ubrania. Warto dobrać odzież według kompletów. Na wyjazd czterotygodniowy w zupełności wystarczy 5 zestawów przeznaczonych do pracy. Dodatkowo może przydać się strój bardziej formalny – 2 takie zestawy posłużą nam np. przy wizytach lekarskich z podopiecznym lub przy ewentualnych spotkaniach z Opiekunkami z okolicy. Oczywiście w walizce nie może zabraknąć piżamy, bielizny oraz kosmetyczki. Opiekunki wspominają również o tym, że zabierają z domu swoje ręczniki. Pamiętaj, aby zabrać dodatkową torebkę oraz plecak, który przyda się przy wyjściach na zakupy. Tak przygotowane zestawy pozwolą Ci zaoszczędzić dużo miejsca w walizce. 🙂 Warto pamiętać, że na miejscu znajdują się sklepy, w których spokojnie zaopatrzysz się w podstawowe produkty oraz przedmioty codziennego użytku, które niekoniecznie musisz przywozić ze sobą.

Coś do umilenia czasu wolnego

Dobrze zabrać ze sobą coś, co pomoże nam zrelaksować się w czasie wolnym. Dobra książka, ulubiona płyta, krzyżówki, sudoku, wybierz kilka rzeczy które pomogą wypocząć Ci po pracy. Jeżeli zostało Ci jeszcze trochę wolnego miejsca w walizce, zabierz ramkę ze zdjęciami lub swój ulubiony kubek do kawy, co pozwoli zmniejszyć tęsknotę za domem.

Mamy nadzieję, że nasz mini przewodnik “co do walizki” pomoże CI w przygotowaniach do wyjazdu. Pamiętajcie, aby zabrać ze sobą pozytywne nastawienie i dobry humor. 🙂