Jak zadzwonić na pogotowie w Niemczech?

W wielu przypadkach stan zdrowia podopiecznych wymaga regularnych domowych wizyt lekarskich, niestety zdarzają się też sytuacje, w których potrzebna jest interwencja pogotowia ratunkowego. To bardzo ważne, aby Opiekunki i Opiekunowie posiadali umiejętność szybkiego reagowania w sytuacjach kryzysowych. Często, aby uratować zdrowie (a nawet i życie) drugiej osobie, potrzebna jest przynajmniej podstawowa wiedza z zakresu pierwszej pomocy. W takich sytuacjach należy zachować chłodny umysł, gdyż nadmierny stres może nas sparaliżować oraz ograniczyć swobodę wypowiadania się w języku obcym. Poniżej przedstawiamy najważniejsze zwroty oraz wskazówki, jak poprawnie wezwać pogotowie na terenie Niemiec. W trosce o bezpieczeństwo Twoje i Twojego podopiecznego, zebraliśmy najważniejsze zwroty w języku niemieckim, będące poszczególnymi etapami w trakcie uzyskania pomocy.

W sytuacji wymagającej pomocy służb medycznych priorytetem jest, aby niezwłocznie zadzwonić na numer alarmowy, a następnie wykonać poszczególne działania związane z pierwszą pomocą (Erste Hilfe), zachowując wszelkie środki bezpieczeństwa. W większości przypadków rodziny podopiecznych zostawiają Opiekunkom i Opiekunom telefony lekarza rodzinnego lub telefon bezpośredni do najbliższego szpitala.

Służby ratunkowe w całej Europie dostępne są pod numerem 112. W Niemczech jest to tak zwany Notruf, czyli numer alarmowy. Połączenie jest bezpłatne. 

Rozmowa z dyspozytorem medycznym wymaga od osoby zgłaszającej podania następujących informacji:

  1. Imię i nazwisko  (Vorname und Name)

    Dyspozytor: Wie heißen Sie? Wie ist ihr Name? (Jak się Pan/Pani nazywa? Jak ma Pani/Pana na nazwisko?)
    Opiekunka/Opiekun: Guten Tag! Ich bin eine Betreuuerin aus Polen. (Dzień dobry. Jestem Opiekunką z Polski.) Guten Tag! Ich bin ein Betreuuer aus Polen. (Dzień dobry. Jestem Opiekunem z Polski.) Mein Name ist…  (Nazywam się…) 

    Można podać również imię i nazwisko osoby poszkodowanej.
    Opiekunka/Opiekun: Der Senior/Die Seniorin heißt… Er/Sie ist… Jahre alt. (Mój podopieczny ma na imię… Ma… lat.)

  2. Dokładny adres

    Najlepiej nosić notatkę z adresem zawsze przy sobie lub zostawić kartkę w widocznym miejscu – najlepiej przy telefonie.

    Dyspozytor: Wo ist der Unfall passiert? (Gdzie wydarzył się wypadek?) Wo wohnen Sie? (Gdzie Pan/Pani mieszka?)
    Opiekunka/Opiekun:  Die Adresse ist:… (Adres to:…) Ich wohne in der… (Mieszkam przy ulicy…)

  3. Numer telefonu kontaktowego

    Dyspozytor: Ihre Kontaktnummer bitte. (Proszę o twój numer kontaktowy.)
    Opiekun/ Opiekunka/Opiekun:  Meine Telefon-/Handynummer ist… (Mój numer kontaktowy to…)

  4. Opis sytuacji

    Dyspozytor medyczny przyjmujący zgłoszenie zapyta o to, co dokładnie się wydarzyło oraz jak czuje się poszkodowany, ponieważ jest to niezbędne do oceny w zakresu pomocy medycznej. Istotne może być też pytanie o leki, które zażywa podopieczny.

    Dyspozytor: Was ist passiert? (Co się stało?) Beschreiben Sie bitte die Situation, den Unfall, die kranke Person. (Proszę opisać sytuację, wypadek, chorego.) Ist er/sie bei Bewusstsein? (Czy on/ona jest przytomny/a?) Nimmt der Patient, der Geschädigte Medikamente? Wenn ja, dann welche?  (Czy poszkodowany zażywał jakieś leki, jeśli tak to jakie?)
    Opiekunka/Opiekun: Er/Sie hat hohes Fieber. (On/Ona ma wysoką gorączkę.) Er/Sie hat Probleme mit Atmen. (On/Ona ma problemy z oddychaniem.)

Po opisaniu stanu pacjenta możemy zapytać o szacunkowy czas przyjazdu karetki pogotowia.

Opiekunka/Opiekun: Wann kommt der Rettungsdienst? (Kiedy przyjedzie karetka?) Kommen Sie bitte so schnell wie möglich! (Proszę przyjechać tak szybko, jak to możliwe!)

Po wykonaniu telefonu alarmowego zostańmy z podopiecznym. Najważniejsze jest, aby zachować spokój. Pamiętajmy, że osobą kończącą rozmowę jest dyspozytor – to on decyduje o zakończeniu rozmowy.

Dodatkowe zwroty, które mogą przydać Ci się do opisania stanu zdrowia podopiecznego:

Er/Sie kann nicht atmen. – On/Ona nie może oddychać.
Er/Sie atmet nicht. – On/Ona nie oddycha.
Er/Sie ist nicht ansprechbar. – On/Ona nie reaguje.
Er/Sie hat hohes Fieber. – On/Ona ma wysoką gorączkę.
Er/Sie ist gelähmt. – On/Ona jest sparaliżowany/a.
Er/Sie hat starke Schmerzen im Brustkorb. – On/Ona ma silne bóle w klatce piersiowej.
Er/Sie hat starke Bauchschmerzen/Kopfschmerzen. – On/Ona ma silne bóle brzucha/głowy.
Er/Sie erbricht (Blut). – On/Ona wymiotuje (krwią).
Seine/Ihre Lippen sind blau verfärbt. – Jego/Jej usta są sine.
Er/Sie schwitzt. – On/Ona poci się.
Er/Sie zittert. – On/Ona drży.
Er/Sie spricht undeutlich. – On/Ona mówi niewyraźnie.
Er/Sie ist blass. – On/Ona jest blady/a.
Er/Sie ist ohne Bewusstsein, ist ohnmächtig geworden. – On/Ona nie ma świadomości, zemdlał/a.
Er/Sie ist im Schock. – On/Ona jest w szoku.

Ważny komunikat dla Opiekunek i Opiekunów SenioVita


Drogie Opiekunki i Drodzy Opiekunowie!

Obecna sytuacja, która ma miejsce w Europie, skłania nas do zachowania szczególnej ostrożności oraz przestrzegania dodatkowych zasad bezpieczeństwa. Stale monitorujemy sytuację za naszą zachodnią granicą oraz w Polsce. W przypadku nowych i szczególnie istotnych, wiadomości oraz zaleceń będziemy Was na bieżąco informować. Wszelkie podejmowane przez nas działania mają na celu zminimalizowanie wystąpienia jakiegokolwiek zagrożenia. Teraz najważniejsze jest bezpieczeństwo Wasze oraz Waszych podopiecznych!

Współpracujemy tylko ze sprawdzonymi firmami transportowymi. Busy są wyposażone w niezbędne środki do dezynfekcji oraz termometry. Zarówno
w trakcie podróży, jak i po jej zakończeniu, kierowcy regularnie dezynfekują pojazdy.

Przypominamy, że należy zachować dodatkowe środki ostrożność oraz przestrzegać najważniejszych zasad higieny:

  • myj często ręce,
  • zachowaj bezpieczną odległość od rozmówcy,
  • unikaj dotykania oczu, nosa i ust,
  • unikaj dużych skupisk ludzi,
  • noś przy sobie chusteczki, rękawiczki jednorazowe oraz płyn do dezynfekcji.

Nasz zespół jest do Waszej dyspozycji 24H/7 pod numerem telefonu +48 607 284 003, drogą mailową oraz na naszym profilu na Facebook’u.
Na bieżąco doradzamy oraz odpowiadamy na Wasze pytania. 

Dziękujemy Wam, że w tej nietypowej sytuacji jesteście z nami.

Jesteście NIEZASTĄPIENI!

Z wyrazami wdzięczności,
Zespół SenioVita.



 

Koronawirus a opieka – pytania i odpowiedzi

Wszyscy bacznie przyglądamy się z zaniepokojeniem, co dzieje się aktualnie w całej Europie. Przez kilka ostatnich dni głównym tematem na świecie stał się wirus COVID-19. Powstało już mnóstwo nieprawdziwych historii i teorii szerzących niepotrzebną panikę oraz wzbudzając dodatkową niepewność w branży opiekuńczej. Wraz z rozwojem wydarzeń w Niemczech oraz w Polsce staramy się na bieżąco przekazywać wszelkie najważniejsze (a przede wszystkim rzetelne!) informacje dotyczące obecnej sytuacji. Poniżej odpowiadamy na najczęstsze zadawane przez Was pytania, które spływały do nas od kilku dni. 

Jak obecnie wygląda sytuacja na granicy? 

Od 15 marca na przejściach granicznych Polska-Niemcy rozpoczęły się wzmożone kontrole graniczne. Od niedzieli zostały również zawieszone połączenia pasażerskie, zarówno kolejowe jak i lotnicze. Polacy powracający z zagranicy będą musieli poddać się obowiązkowej 14-dniowej kwarantannie. Po przekroczeniu granicy każda osoba zostanie przebadana oraz zarejestrowana w systemie do monitorowania podróżnych. Według informacji ministerstwa kwarantannie nie podlegają kierowcy transportu kołowego oraz osoby, które pracują poza granicami państwa – przejazd do pracy jest możliwy za okazaniem odpowiedniego dokumentu potwierdzającego zatrudnienie. Busy, samochody osobowe oraz autokary mogą przejeżdżać, jednak przez zwiększony ruch na granicy, znacznie wydłużają się kolejki do kontroli i czas przejazdu. Kierowcy są wyposażeni w termometry oraz środki do dezynfekcji. Zarówno w trakcie podróży, jak i po zakończeniu kursu, regularnie dezynfekują pojazdy.

Czy bezpieczniej jest wrócić szybciej do Polski?

Jest to pytanie, które najczęściej pada ze strony osób pracujących za granicą. Wirus rozprzestrzenia się po całej Europie, nie tylko w Niemczech czy Polsce. Ryzyko zachorowania jest jednakowe w każdym rejonie, nie tylko gdy jesteśmy na zleceniu czy w okolicy własnego domu. Warto pamiętać, aby zachowywać wszelkie środki ostrożności, o których pisaliśmy w ostatnim artykule. Stosując je, minimalizujesz ryzyko zachorowania. Na większe zagrożenie jesteśmy narażeni głównie podczas podróży lub przebywania w zatłoczonych miejscach, dlatego trzeba pamiętać przede wszystkim o częstej dezynfekcji rąk. Dodatkowo po powrocie do Polski należy poddać się 14-dniowej kwarantannie, która może odbyć się w domu, a w szczególnych przypadkach także w szpitalu lub w specjalnie przygotowanych placówkach. Warte zapamiętania jest, że zakażenie wirusem można przechodzić bezobjawowo.

Jak przygotowane są rodziny podopiecznych?

Rodziny podopiecznych bardzo dbają o zachowanie wszelkich środków ostrożności oraz deklarują wszelką pomoc dla Opiekunek i Opiekunów. Bliscy podopiecznych na bieżąco zapewniają wszelkie środki higieniczne, preparaty do dezynfekcji, rękawiczki jednorazowe oraz maseczki ochronne. W trosce o zdrowie personelu opiekuńczego, deklarują także pomoc w zakupach, aby zminimalizować konieczność wychodzenia na zewnątrz. Ponadto wiele rodzin decyduje się na znaczne ograniczenie odwiedzin w domach podopiecznych do niezbędnego minimum. 

Co mam zrobić, gdy podopieczny źle się poczuje?

Najważniejsze jest, aby przede wszystkim powiadomić rodzinę podopiecznego oraz koordynatora w swojej firmie. W przypadku, kiedy istnieje podejrzenie zakażenia, ale nie ma jeszcze objawów, należy pozostać z podopiecznym w domu. Koniecznie jest, aby mierzyć temperaturę ciała co dwie godziny. Najczęstszymi objawami wirusa są kaszel, problemy z oddychaniem oraz duszności. Gdy pojawią się pierwsze symptomy, należy niezwłocznie skontaktować się telefonicznie z przychodnią lub lekarzem pierwszej pomocy, który udzieli konkretnych wskazówek odnośnie dalszego leczenia. Nie udajemy się do przychodni osobiście!

Co zrobić, jeśli zachoruję na zleceniu?

W pierwszej kolejności bardzo ważne jest, aby jak najszybciej odizolować się od podopiecznego. Należy mierzyć temperaturę ciała co dwie godziny. Jeżeli temperatura ciała przekracza u nas 38 stopni Celsjusza oraz pojawia się kaszel oraz duszności, niezwłocznie skontaktuj się z swoją firmą oraz poinformuj rodzinę seniora. Jak już wspomniano, bardzo ważne jest, aby samodzielnie nie wybierać się do lekarza, gdy mamy objawy wirusa. Powiadom telefonicznie szpital, który określi dalszy tryb postępowania. 

Jeśli zaobserwujesz objawy choroby u Ciebie lub Twojego podopiecznego, przede wszystkim staraj się zachować spokój. Sięgnij po telefon, powiadom odpowiednie osoby, a uzyskasz niezbędną pomoc.

Dodatkowe zwroty w języku niemieckim pomocne w rozmowie z podopiecznymi:

PL: Umyj proszę ręce, aby nie złapać wirusa.

DE: Bitte waschen Sie Ihre Hände, damit Sie sich nicht mit dem Virus infizieren.

PL: Ważne jest, aby w tym okresie często i dokładnie myć ręce.

DE: Es ist sehr wichtig, dass Sie Ihre Hände jetzt häufig und gründlich waschen.

PL: Zostaniemy dziś w domu, może zagramy w chińczyka.

DE: Wir bleiben heute zu Hause, vielleicht spielen wir Mensch ärgere dich nicht.

PL: Zrobię zakupy w małym sklepie. Lepiej unikać dużych supermarketów.

DE: Ich werde in einem kleinen Laden einkäufe machen. Es ist besser grosse Supermärkte zu vermeiden.

PL: Pij dużo ciepłej wody, to wspomaga odporność.

DE: Trinken Sie viel warmes Wasser, es unterstützt die Gesundheitsimmunität.

PL: Z uwagi na pana/pani wiek jest Pan/Pani w grupie ryzyka, musimy dbać o twoje zdrowie.

DE: Aufgrund Ihres Alters sind Sie gefährdet, wir müssen uns um Ihre Gesundheit kümmern.

PL: Po każdym spacerze musimy dokładnie myć ręce.

DE: Wir müssen unsere Hände nach jedem Spaziergang gründlich waschen.

PL: Może pójdziemy na spacer, świeże powietrze dobrze nam zrobi.

DE: Vielleicht gehen wir spazieren, frische Luft tut uns gut.

PL: Jeśli musimy zrezygnować ze spaceru, chodźmy do ogrodu.

DE: Wenn wir auf den Spaziergang verzichten müssen, lass uns in den Garten gehen.


Jak uchronić się przed wirusami przenoszonymi drogą kropelkową?

Do wirusowego zakażenia najczęściej dochodzi drogą kropelkową, na przykład podczas kaszlu lub kichania. Można jednak stosować zapobiegawcze metody ochrony przed wirusem. Jak postępować, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania? Poniżej przedstawiamy kilka wskazówek, jak dbać o siebie podczas rozprzestrzeniania się wirusów przenoszonych drogą kropelkową.

Unikaj dużych skupisk ludzi

Jeżeli to możliwe, ogranicz przebywanie w miejscach publicznych. Jest to otoczenie sprzyjające rozprzestrzenianiu się wirusów. Jeżeli nie musisz wychodzić z podopiecznym, zostańcie w domu. Pograjcie w planszówki, pooglądajcie telewizję. Również jeżeli wybierasz się na zakupy spożywcze zrezygnuj z supermarketu w zamian za to wybierz się do lokalnego sklepu osiedlowego.  

Często myj ręce

Bardzo ważna jest higiena rąk. Należy pamiętać o częstym myciu dłoni ciepłą wodą z mydłem. Czas mycia rąk to minimum 30 sekund. Jeżeli nie masz dostępu do bieżącej wody, bo np. jesteście poza domem bądź w podróż, to warto dezynfekować ręce żelami lub płynami antybakteryjnymi, zawierającymi co najmniej 60% alkoholu etylowego. Działają one szybko i skutecznie. Dobrym i sprawdzonym rozwiązaniem są również chusteczki nasączone alkoholem, które pozwalają oczyścić i jednocześnie zdezynfekować dłonie.
Częste mycie rąk zmniejsza ryzyko zakażenia, gdyż maleją szanse przeniesienia wirusa z zanieczyszczonych powierzchni bezpośrednio na ręce.

Unikaj dotykania oczu, nosa i ust

Twoje dłonie narażone są na kontakt z wieloma powierzchniami, które mogą być zanieczyszczone drobnoustrojami. Dotknięcie twarzy zanieczyszczonymi rękami może niestety skutkować przeniesieniem się wirusa z dotkniętej wcześniej powierzchni na okolice oczu, nosa lub ust, co znacznie zwiększa ryzyko zachorowania

Regularnie dezynfekuj swój telefon oraz inne, często dotykane przedmioty

Na powierzchni telefonu bardzo szybko gromadzą się chorobotwórcze drobnoustroje. Regularnie czyść swój aparat komórkowy wilgotnymi chusteczkami nasączonymi środkami dezynfekującymi. Warto też cyklicznie przecierać biurka, lady, klamki, włączniki światła, na których bardzo szybko gromadzą się bakterie.

Zachowaj bezpieczną odległość od rozmówcy

Podczas kaszlu lub kichania należy zakryć usta zgiętym łokciem lub chusteczką higieniczną. Chusteczkę należy jak najszybciej wyrzucić do zamkniętego kosza oraz umyć ręce używając mydła. Podczas styczności z osobą chorą lub przeziębioną należy zachować co najmniej metr odległości. Zrezygnuj z uścisku dłoni, zamiast tego stosuj inny rodzaj powitania, np. zrób lekki ukłon.

Pij dużo wody

Bardzo ważne jest nawodnienie organizmu. Picie ciepłej wody skutecznie pomaga pozbyć się drobnoustrojów z organizmu. Codziennie pij około 2 litry płynów.


Pamiętaj, że zdrowie jest najważniejsze. Jeżeli masz kaszel, katar lub podwyższoną temperaturę (która nie przekracza 38 stopni), ale nie miałeś/aś kontaktu z osobą, u której podejrzewasz chorobę wirusową, staraj się leczyć objawowo w domu. Jeśli natomiast masz wysoką gorączkę i podejrzewasz zarażenie się wirusem, koniecznie zadzwoń do swojej przychodni. Tam uzyskasz konkretne wskazówki odnośnie dalszego leczenia. 

Komunikacja z osobą niedosłyszącą

Komunikacja to nic innego jak wymiana informacji między osobami. Podstawą komunikacji osób słyszących jest oczywiście komunikacja werbalna (słowa), a jej dopełnieniem jest komunikacja niewerbalna (gesty, mimika). Osobom, które cierpią na zaburzenia słuchu dużą trudność sprawia komunikacja słowna.

Continue reading